Notacja inżynierska to notacja naukowa z jednym dodatkowym warunkiem: wykładnik musi być wielokrotnością trzech. Dzięki temu potęga odpowiada przedrostkowi - kilo, mega, mili, mikro - i wynik od razu czyta się w jednostkach. Druga część lekcji dotyczy dokładności: jeśli dane pochodzą z pomiaru, wynik nie może być dokładniejszy niż one.
Notacja inżynierska
1) Zamień liczby w notacji naukowej na notację inżynierską
W notacji inżynierskiej wykładnik jest ograniczony do wielokrotności trzech, na przykład 10³, 10⁶, 10⁻³, 10⁻⁶ …
2) (4,72 · 10²) · (8,36 · 10⁵)
Zadania powtórkowe
Zapisz każdą z poniższych liczb jako potęgę
Oblicz wartość każdej z poniższych liczb z dokładnością do trzech miejsc po przecinku
Zapisz każde z poniższych wyrażeń jako jedną liczbę dziesiętną
Zapisz każdą z poniższych liczb w notacji naukowej
Zapisz każdą z poniższych liczb w notacji inżynierskiej
W każdym z poniższych przypadków liczby pochodzą z pomiaru. Podaj wynik każdego rachunku z odpowiednią dokładnością
Najczęstsze pytania
Czym notacja inżynierska różni się od naukowej?
W naukowej mantysa mieści się w przedziale od jedynki do dziesiątki, a wykładnik może być dowolny. W inżynierskiej wykładnik musi być wielokrotnością trzech, więc mantysa bywa większa - na przykład 8,236 razy dziesięć do siódmej zapisujemy jako 82,36 razy dziesięć do szóstej.
Czym są cyfry znaczące i po co ograniczać do nich wynik?
To cyfry niosące informację o wartości, liczone od pierwszej różnej od zera. Gdy dane pochodzą z pomiaru, wynik nie może być dokładniejszy niż pomiar - dlatego 0,042794 podajemy jako 0,04, jeśli dane miały jedną cyfrę znaczącą.
Dlaczego pierwiastek czwartego stopnia z liczby ujemnej nie istnieje?
Bo stopień jest parzysty, a każda liczba rzeczywista podniesiona do potęgi parzystej jest nieujemna. Przy stopniu nieparzystym problemu nie ma - pierwiastek piątego stopnia z minus ośmiu wynosi około minus 1,516.
Ile wynosi liczba podniesiona do potęgi zerowej?
Zawsze jeden, niezależnie od tego, co stoi w podstawie. Dlatego dziewiętnaście do potęgi minus ósmej, całe podniesione do zera, daje jeden.